آقای بهرام مشیری عزیز، یک معذرت خواهی به ما بدهکاری...!

همیشه بر این باور بوده ام که مهمترین مشکل آزادی خواهان ایران، نبود یک رسانه مستقل است، جایی که خبرنگاران زبده، بتوانند «مو را از ماست» بکشند و با چشمانی تیزبین، به عنوان رکن چهارم دمکراسی، حقیقت ها را عیان کنند. 

به دلیل نبود رسانه آزاد با برد کلان، شاهد آن هستیم که صدای آمریکا و یا «من و تو» برای خود مخاطبینی دست و پا کرده اند، و در این میان، برنامه افق، از صدای آمریکا، جذابیت بیشتری دارد. 

اخیرا، افق یک نظر سنجی به راه انداخته، و در آن نظر سنجی، از مردم خواسته است تا بگویند چه کسی محبوب ترین مهمان برنامه بوده است  و چیزی که توجه مرا جلب کرد، درخواست یکی از  این مهمان ها، از مردم برای این بود تا به آنها رای دهند. 

آقای بهرام مشیری، در صفحه شخصی خود در فیسبوک از هموطنان خواسته تا به ایشان رای دهند، و حتی پا را فراتر نهاده و گفته است که رای دادن به او، رای دادن به آزادی است! ایشان چند بار این پیام را در صفحه فیسبوک خود انتشار داده است،  بعد که شاهد انتقاد برخی از هموطنان بوده است، یک روز بعد پیام جدیدی منتشر کرده است، و نوشته است: 

دوستان گرامی، در چند روز گذشته، موضوع کم اهمیّت «میهمان منتخب ۲۰۱۴ برنامهٔ افق» به یک رویارویی سیاسی بین دو جناح مبدّل گشت. به گونه‌ای که موضوع اصلی به دست فراموشی سپرده شد. در این میانه حق بزرگوارانی چون خانم مهرانگیز کار، عبّاس امیرانتظام، محمّد نوری‌ زاد، استاد محمّد ملکی و بسیاری دیگر ضایع و پایمال شده است. مخلص ضمن سپاسگزاری از فرد فرد شما دوستان مهربان که در این رأی گیری مشارکت کردید اعلام می‌دارم که ما نه با کسی در رقابتیم و نه در جستجوی مقامی هستیم. وظیفهٔ ما مبارزه با استبداد سیاه جمهوری اسلامی و زدودن سموم خرافات از فضای ذهنی ایران زمین و گسترش مفاهیم آزادی، عدالت و حاکمیت ملّی است. خوشبختانه این تلاش دراز مدّت مورد توجّه کثیری از هموطنان قرار گرفته است. این نظرسنجی به وضوح نمایانگر توجّه و علاقهٔ هموطنان به این کوشش‌ها بود. با سپاس بهرام مشیری

تصاویر اسکرین شات از صفحه شخصی او، در زیر آورده شده است. 

از آنجایی که عادت ندارم خودم را سانسور کنم، ناچارم نظرات خود را در اینجا بنویسم: 

یک- آقای مشیری، شما ظرف بیست و چهار ساعت، چهاربار در صفحه خود تبلیغ خودتان را کرده اید! در حالی که هیچ یک از دیگر کاندیدها، چنین نکرده است! بعد که می بینید علی رغم این همه تبلیغ، آرا بالایی نیاورده اید، یک دفعه یادتان می آید که حق آقای ملکی و بانو مهر انگیز کار ضایع شده است، و انتقاد می کنید که این تبدیل به جدال سیاسی شده است و کنار می کشید!! این رفتار توهین به شعور مخاطب است! 

دو- تنها کسی که این نظر سنجی را در صفحه شخصی خودش تبلیغ کرده است، خود شما بوده اید! حال وقتی این کار جواب نداده، شما یادتان آمده که این کار بدی است؟! 

سه- از کسی که مدعی روشنفکری و روشنگری است، بیش از این توقع می رود. 

بنیان تفکرات دینی و مبلیغین دینی، بر دروغ گویی و دودوزه بازی بنا شده است، این رفتار شما، مرا به یاد رفتار آخوندها انداخت!

چهار- در خاتمه، مایلم نکته ای را اینجا بنویسم: 

در حالی که فیلسوف بزرگی چون آرامش دوستدار در محاق به سر می برد، و مردم کوچه و بازار، حتی با نام او نیز آشنا نیستند، می بینیم که فردی چون آقای بهرام مشیری، یک شبه تبدیل به سمبل روشنگری و اندیشمندی در جامعه می شود! اشکال کار، در رفتار آقای بهرام مشیری نیست، بلکه مشکل از جای دیگری است، مشکل از جامعه  است. جامعه ای که حتی نمی تواند درک کند چه کسی صاحب اندیشه است، و چه کسی با خواندن ویکی پدیا، و نقل پژوهش های دیگران جلوی دوربین، یک شبه اندیشمند می شود...!